06 51336133 | info@debooij.org | Kolhorn

admin

Meer professionaliteit is niet altijd meer kwaliteit!

 

 

Overprofessionalisering doet volgens een vader met ervaring in de kinderopvang soms ook afbreuk aan de kwaliteit die je als ouder wenst.

Dat zit hem soms in kleine dingen. Zoals het lekkere waterijsje of Danoontje op een warme zomerdag. Voor het kind een lekkere verrassing maar voor de professionele medewerkster strijdig met het voedingsbeleid. Als je pech hebt komt er op het moment van ijsjes eten inspectie en dan heb je zomaar een onvoldoende te pakken. Want je doet iets wat strijdig is met je eigen pedagogisch beleidsplan. Voor de betrokken medewerkster kan dat zelfs een aantekening in het dossier opleveren. Flauw voorbeeld? Dan toch ook een veel serieuzere. Een baby overlijdt op het kinderdagverblijf. Een drama voor de ouders. Een ouder meldt daarover: ” We zijn getuige geweest van het overlijden van een baby op het KdV. De inzet van de professional was extreem voorbeeldig. Een inzet die je als ouder wenst voor je eigen kind. De reactie van de overheid was typisch voor overgeprofessionaliseerde omgevingen. Niet de inzet maar de uitkomst werd leidend met een overdaad aan extreme regeldruk.”

Maar er zijn ook voorbeelden van te weinig professionaliteit. Deze ouders hebben hun kind van de KdV gehaald vanwege een overdaad aan stagiaires, weinig toezicht van een verantwoordelijke leidinggevende en weinig interactie. Het hoge gehalte van stagiaires in de KdV ziet de ouder als waarschijnlijk het grootse euvel van dit moment. Samen met de angst voor langlopende arbeidscontracten. De bij de beheersmanagers zo geliefde “flexibele schil” Het levert instabiele omgevingen op. Waarin een heldere gezagsstructuur ontbreekt. Gevolg is dan het duiken bij een klacht van een ouder. Stagaires en korte dienstverband medewerkers zijn vaak ook onvoldoende gemandateerd om bij deze situaties op te treden. Het paradoxale is dat juist daardoor een kleine klacht al snel een groot probleem wordt. “Een kind dat gevallen is, op zich niet raar bij een drie jarige, wordt zo een procedure tussen ouder en organisatie”De mate waarin je als kinderopvangaanbieder (of school) open staat voor de mening van ouders en oprechte belangstelling hebt voor de hun meningen en verwachtingen is ook een element van kwaliteit. En dan hebben we het niet over de periodieke tevredenheidsmetingen. Een moeder reageerde op mijn oproep met de hartekreet:”Met liefde doe ik mee. Als ouder van twee kinderen onder de 10, heb je nauwelijks ergens inspraak, wordt er sporadisch naar je ervaring en mening gevraagd over opvang en school”

De kwaliteitsverwachtingen van deze moeder vind ik eerlijk gezegd erg bescheiden: 1) de professionals zich verantwoordelijk voelen en daarop aan te spreken zijn (en ouders moeten ook leren hoe ze dat kunnen doen). 2) de kinderen er veilig zijn en zich veilig voelen 3) kinderen met plezier gaan. Ik vraag ouders om concrete voorbeelden te geven van kwaliteit en van “niet-kwaliteit”. Wat telkens weer opvalt dat de tevredenheid of de onvrede van ouders niet zit in wat er gebeurd is maar in hoe er omgegaan wordt met wat er gebeurd is. Uit de voorbeelden komt ook een beeld naar voren van kwetsbare pedagogisch medewerkers. Die soms grote moeite hebben met kritische vragen van ouders en dat vrijwel direct vertalen in persoonlijke kritiek en verwijten. En de standaardreactie is dan: “in de verdediging” Waar de ouder begrijpelijk weer grote moeite mee heeft. Ik hoop van harte dat meer ouders de tijd willen nemen om hun ervaringen en meningen over kwaliteit in de kinderopvang met mij te delen. Nog mooier wordt het als ook pedagogisch medewerkers dat willen doen. Gegarandeerd anoniem. Niet via de site? Geen probleem. Stuur een mailtje naar kwaliteitkinderopvang@debooij.org en laat me weten wat voor jou kwaliteit is en waar je tegenop loopt als je die kwaliteit probeert te realiseren.